ԱՄԱՌ
Արդեն ամառ է շոգ, ջերմին,
Արդեն հասել է բերքը բորբ,
Ծաղկել է վառ պարտեզը իմ. —
Դարձել եմ ես ճամբարոտ:
Տվել է ինձ արևն ամռան
Ինչ որ միայն կարող էր տալ.
Սերմերն հասան ու չկորան. —
Ու ես կարող եմ խնդալ…
Ամառը ինձ բերք է բերել,
Տունս լցվի պիտի բերքով. —
Սիրտս ուրախ ու զվարթ է
Եվ լցվում է ամռան երգով…
Ո՞վ գիտե, սի՜րտ, ուղին քո
Ու խորհուրդները քո ճամբարի.
— Սի՜րտ իմ, կյանքի խորհուրդ ունես,
Սի՜րտ իմ ճամբարականի… Չարենցահամ
Հյուսիս, Հարավ ,Արևելք, Արևմուտք՝ Հայաստանի չորս կողմերից Մխիթար Սեբաստացի կրթահամալիրում ճամբարն է ժպտում։
Ուր էլ լինենք չենք մոռանա արևավառ ճամբարը մեր։
Սիրում եմ մեր ճամբաի ջրերը ջինջ, արևն ամռան ու լուսապսակ օրերը: